PORÓWNANIE INNYCH JEDNOSTEK

Listopad 24th, 2016 by admin

W porównaniu z innymi jednostkami chorobowymi, najmniejsze zmia­ny w zachowaniu wystąpiły u pacjentów ze zmianami zwyrodnieniowymi szyjnego odcinka kręgosłupa. Natomiast we wszystkich formach migreny zachowanie uległo zmianie, najmniej przy migrenie szyjnej a najwięcej przy migrenie naczynioruchowej, która może być przejawem ukrytej depresji. Po zastosowaniu akupunktury, treningu autogennego, a nieraz hipnozy i osiągnięciu korzystnych efektów leczniczych zachowanie rów­nież zmienia się i dochodzi prawie do normy. W niektórych przypadkach łagodzenie dolegliwości bólowych nie zmieniło czynników sytuacyjno- -zachowawczych. Obserwowano to u 17 pacjentów z migreną naczynio- ruchową, która była wyrazem utajonej depresji.

ZMIANA ZACHOWANIA

Listopad 24th, 2016 by admin

Zachowanie zmie­nia się, człowiek albo zamyka się wewnętrznie albo otwiera się na zew­nątrz, ma pretensje, robi się agresywny. Reakcje te od otoczenia zawra­cają do niego jak bumerang. Stan wewnętrzny pogarsza się.W drugim przypadku ów określony stan własny to zdrowa osoba z pewnymi cechami nerwowości. Obciążające czynniki w otoczeniu to np. ciężko chory w rodzinie, przykre wydarzenia, problemy w pracy i w ro­dzinie itp. Jeżeli występuje jeden czynnik, to organizm może zmienić swoj stan wewnętrzny w sposób elastyczny, fizjologicznie. Pojawia się smutek, rozczarowanie lub chęć pomocy choremu, mobilizacja wszystkich sił dla osiągnięcia celu w pracy lub w rodzinie. Natomiast jeżeli wystę­pują jednocześnie wszystkie lub większość takich czynników, to równo­waga wewnętrzna załamuje się i u osoby może powstać depresja, lęk,ucieczka w ból.

W PRZYPADKU INFORMACJI

Listopad 24th, 2016 by admin

W przypadku informacji o  niezgodności następuje druga faza, która nazywa się fazą operacyjną: W tej fazie dokonują się próby doprowadzenia do zgodności informacji napływających z obrazem stanu wewnętrznego. Zgodność może być przy­wrócona np. przy pomocy metod usuwających lub łagodzących ból czy zmniejszających napięcie psychiczne. Z chwilą osiągnięcia zgodności, wy­niki kontroli przekazywane są, jak poprzednio, na „wyjście” prowad5:ące do następnej jednostki (TOTE — Test-operation, test — exit. Miller. Galanter, Pribram, za: Tcmaszewski T. (1984)).Można w tym miejscu rozważyć dwa warianty takiej sytuacji. W pier­wszym z nich określony stan własny (image) jest związany z poczuciem choroby i bólu. W takiej sytuacji pacjent będzie w swoim otoczeniu szu­kał pomocy, współczucia i komfortu psychicznego. Jeżeli znajdzie, uzy­ska zgodność stanu rzeczywistego z „obrazem” stanu pożądanego. Jeżeli nie znajdzie, nastąpi faza operacyjna (operate phase).

TEORIA FAZOWEJ ORGANIZACJI DZIAŁANIA

Listopad 24th, 2016 by admin

W ostatnich latach zdobyła popularność teoria fazowej organizacji działania, rozłożonej w czasie. Była to próba wykorzystania w medycy­nie i psychologii mechanizmu „sprzężenia zwrotnego”, który polega na tym, ze system funkcjonujący np. w warunkach stałego konfliktu w pra­cy lub w rodzinie jest Informowany o swoich własnych operacjach (np. stres, depresja) lub o ich wynikach (np. ból głowy). Zgodnie z tym mo­delem, system regulacji i zachowania się człowieka w zmiennych warun­kach opiera się na sekwencji jednostek funkcjonalnych diagnostyczno-kontrolnych, które działają dwufazowo. W pierwszej fazie (test-phase) doko­nuje się diagnoza zgodności między jakimś określonym pożądanym sta­nem człowieka (image), a stanem otoczenia lub zachowania się. Ten „obraz” określa stan pożądany, taki jaki powinien być i z jakim porówny­wane są docierające do człowieka informacje o tym, jak jest naprawdę. Jak długo informacje świadczą o zgodności stanu rzeczywistego z obrazem stanu pożądanego, tak długo przekazywane są na wyjście (exit) prowa­dzące do następnej jednostki funkcjonalnej.

WPŁYW BÓLU NA ZACHOWANIE

Listopad 24th, 2016 by admin

Istnieje także zespół samoistny nerwowości prostej. Jest to zespół, gdzie stan ciągłego zdenerwowania zależny jest od określonych cech oso­bowości, choć cechy te nie są bezpośrednio związane z chorobą. Są to osoby, które ze względu na cechy własnej osobowości łatwiej od innych wpadają w stan rozdrażnienia. Drobne zdarzenia powodują u nich złość, gniew’ i wrogość wobec otoczenia. Jednak taki stan rzeczy może również świadczyć o początkach powstania choroby.Wielu autorów opisuje wpływ bólu na zachowanie człowieka. I tak Engel (1959) uważa, że ból zajmuje główne miejsce w zjawiskach regu­lujących postępowanie człowieka i wskazuje na to, że ból wpływa m.in. na pozycję służbową człowieka, na sukces, na stosunki z ludźmi i w ogóle na cały los człowieka. Mohamed i inni (1978) opisują wpływ bólu na po­wstanie konfliktów, na inicjatywę chorego, na brak kontaktów i inność w życiu społecznym oraz na życie seksualne i wskazują na pojawianie się u cierpiących depresji i alkoholizmu. Gentry i inni (1974) stwierdzili, że pojawienie się bólu u osób typu neurotycznego powoduje u nich dużą gotowość do konfliktu. Z kolei Turk i Flor (1984) wykazali, że ból wpły­wa na konflikty personalne i rodzi frustrację. Wskazują na to również Khatami i Rush (1978).

 

ZESPÓŁ ŚRODOWISKOWY

Listopad 24th, 2016 by admin

Istnieje także zespół środowiskowy nerwowości prostej, związany ze stosunkowo trwałymi warunkami środowiska, które powodują występowa­nie reakcji nerwicowych i podsycają ich trwanie. Taka osoba jest stale zdenerwowana. Może stać się to stanem normalnym, choć jednocześnie subiektywnie bardzo przykrym. U takich pacjentów tworzy się trwały środowiskowo-reaktywny zespół, na przykład ciągły konflikt z jedną oso­bą, a najczęściej z grupą osób. Może to dotyczyć jednostek zdolnych, nie­przeciętnych, czy takich, do których przeciętne osoby czują zazdrość lub widzą w nich zagrożenie. W tym przypadku stroną aktywną konfliktu są np. spiskujący zazdrośnicy. Może to również dotyczyć cierpiących na dolegliwości bólowe osób, które swą zgryźliwością często prowokują oto­czenie;. W tym przypadku aktywną stroną konfliktu jest osoba cierpiąca.

ZESPÓŁ NERWOWOŚCI

Listopad 24th, 2016 by admin

Zespół nerwowości prostej charakteryzuje się wzmożoną pobudliwością i skłonnością do reakcji nerwicowej. Jest on uwarunkowany różnymi czynnikami, np. chorobą somatyczną. Wpływ na to mają również różne ujemne czynniki środowiskowe (Falicki, 1984). Bardzo często przyczyny powstania nerwicy prostej związane są ze zja­wiskami świata zewnętrznego, tak jak to dzieje np. w zespole rzekomej nerwowości prostej. Przy tym zespole różne zjawiska świata zewnętrzne­go, które nie stanowią istotnego zagrożenia powodują zdenerwowanie i irytację chorego. Mimo swej krótkotrwałości i pozornej monosympto- matyczności, irytacja i zdenerwowanie powodują zmiany całego stanu psychicznego pacjenta i wpływają na jego stan somatyczny.